Ad van der Lugt werkt als beeldend kunstenaar non-figuratief.
Hij laat zich daarbij prikkelen door de Epoptische kleuren en kleurenleer van Goethe.

De kleurkeuze is bij een schilderij van groot belang , maar ook de beperking daarin. Uiteindelijk ontstaat de compositie uit het kleurenspel.

Bij een nieuw werk wordt begonnen met het aanbrengen van heel dunne, tussentijds gedroogde, laagjes over elkaar heen om zo de kleur te verdiepen.Begrenzen en weer oplossen, complementairwerkingen aftasten en plaats geven om uiteindelijk tot een non-figuratieve compositie te komen. Eenzijdigheden, herhalingen en herkenbare vormen zoals ronden en rechten worden zo lang mogelijk vermeden.
Het ademende, transparante is voor Ad van groot belang, terwijl toch de kleur met kracht is opgezet/opgebouwd.